Teatr improwizowany
Jest to ta główna część całego przedstawienia teatralnego. Bez niej nie byłoby sztuki. Inscenizacja jest to całokształt pracy twórczej, która prowadzi do wystawienia jakiejś sztuki na scenie. Podstawą takiej inscenizacji jest oczywiście scenariusz teatralny, wykluczając oczywiście teatr improwizowany. Zazwyczaj jest to sam tekst dramatu z dialogami, choć są dopisane dialogi do innego utworu literackiego, w których ich wcześniej nie było. Mogą to być też połączone, zmontowane różne utwory poetyckie. Czasem są to również teksty o charakterze dokumentu, które są potrzebne do teatru faktu. Zadaniem inscenizatora jest połączenie wszystkiego w jedną spójną całość, czyli kostiumów, dekoracji, charakteryzacji i obsady aktorskiej. Wszystkie muszą mieć jedną koncepcję artystyczną. Dziś to reżyser jest główną postacią współczesnego teatru. Reżyser, jako inscenizator często ma za zdanie przedstawić dawną, starą sztukę w nowym świetle współczesnej publiczności. Należy wtedy ukazać sztukę, która dostosuje się do zupełnie nowej sytuacji w odbiorze. Wiadomo, że cywilizacje zmieniały się na przestrzeni wieków.
Teatr stał się bardzo modny, zupełnie jak kiedyś. Na scenach teatralnych w dużych miastach gra się dosłownie wszystko - od współczesnych dramaturgów po artystów, którzy tworzyli przed dziesiątki laty. To, co najbardziej cieszy to fakt, że w teatrach pojawia się coraz większa widownia, w tym całkiem sporym odsetkiem są ludzie młodzi. Coraz częściej zdarza się nawet, że do teatru przyjeżdżają wycieczki z sąsiednich miast, w tym szkoły. W wielu dużych miastach brakuje biletów. Do teatru chodzimy chętnie,a jeśli chcemy bilety na długo wyczekiwana sztukę, to zazwyczaj musimy je sobie zarezerwować na kilka tygodni naprzód. Z takiego obrotu sprawy zadowoleni są osoby, zajmujące się finansami teatrów. Przecież pełne obłożenie sal to stosowny wpływ gotówki do kas teatrów. Dzięki temu ośrodki mają fundusze na gaże dla aktorów i mają możliwość inwestycji w nowe scenografie.
Krytyka taka polega nie tylko na racjonalnym i obiektywnym ocenianiu twórczości teatralnej, ale także ukazaniu, czy nam się to podobało i jakie na nas wywarło wrażenie. Obecnie w Polsce istnieje wiele krytyków. Są też czasopisma teatralne, jednak rezygnują one z recenzji, ponieważ nie jest to już tak popularne. Do UNESCO należy międzynarodowe zrzeszenie, którym jest rzesza krytyków i znawców teatru z całego świata. Są oni najlepszymi i najbardziej obiektywnymi krytykami. Czasami dochodzi między nimi do sprzeczek, ale potrafią oni potem dojść do porozumienia.